Dlatego najważniejszy,
gdyż jest rzeką Chrystusa.
Wodą chrztu.
Granicą czasów.
Granicą światów.
Królową rzek.
Wskazuje kierunek do Nieba.
To rzeka cudów,
rozstępująca się
na słowo proroków.
Posłuszna
jak Boży Syn.
Zdumiewająca jak wszystko,
co z ręki samego Stwórcy.
Jordan
dziwnie wąski,
jak zwykły strumień
wiary.
Poezja księdza Janusza Adama Kobierskiego, choć od początku jest jednorodna, nazywana bywa przez krytyków różnymi określeniami. Piszą o niej jako o poezji religijnej, kapłańskiej, antycznej, kulturowej, biblijnej... jest przecież autorem tomiku z licznymi wierszami z Ziemi Świętej. Ta współczesna poezja księdza poety jest na tyle uniwersalna, że trafia do Czytelników o różnych gustach literackich.