Recenzja (2) – Andrzej Datko

Janusz Adam Kobierski – Kamienne ścieżki

Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa 2014

Chrześcijanin w kulturze

Nie pierwszy raz mam przyjemność prezentować ma łamach „Niedzieli” wiersze ks. Janusza Adama Kobierskiego, marianina. Dlatego nie będę omawiał jego poetyckiej drogi. Przypomnę tylko, że wstąpił na nią w 1978 r. publikując pierwszy tom „Zza siódmej skóry”.

Po wielu latach zmagań autora z poetycką materią, na którą składa się wizja wiary, świata i człowieka, a przede wszystkim to, co niepoznawalne w codziennym doświadczeniu, można spróbować powiedzieć coś o kondycji poety – kapłana. Do czego zobowiązuje ostatni tom poetycki ks. Janusza.

Kapłaństwo i poezja, to znaki podwójnego wybrania, sądzę, że prawie idealnie współistniejące ze sobą. Przypomnijmy, że w greckim antyku słowo poiesis znaczyło „czynienie”, „robienie” poezji. Poeta (poietes) był tylko narzędziem, medium, zapisującym natchnienie dane mu przez Muzę. Można powiedzieć, że był „rzemieślnikiem” Muzy, przeczuwając i dostrzegając we wszelkim istnieniu jego najgłębszą rzeczywistość. Poeta, z natury rzeczy jest człowiekiem religijnym.

Ksiądz – poeta, podwójnie wybrany, jest „rzemieślnikiem” Pana Boga, obdarzony charyzmatem słowa, ukazuje nam sakralność i sakramentalność świata. Ksiądz Janusz czyni to dążąc uparcie do „sedna sprawy”, a w tym do prawdy, bezbronnego zjawiska, której blasku poszukuje w zgiełku „skrzeczącej rzeczywistości”.

Poszukuje jej także w kulturze, której tak źle dzieje się w obecnych czasach. Więcej nawet, jest przekonany, że kultura, kultura chrześcijańska, pozwala przywrócić istotę rzeczy. Takie jest przesłanie zawarte w wierszach ostatnio wydanego tomu poezji ks. Kobierskiego, zatytułowanego „Kamienne ścieżki”. Niosą one szeroki oddech europejskiej kultury chrześcijańskiej, dającej nadzieję w świecie kiczu i zafałszowanej rzeczywistości. Kultura chrześcijańska, uniwersalna jak żadna inna, jest także prawdą, ustanawia ład i harmonię w zdegradowanym systemie wartości i w chaosie serca współczesnego człowieka.

Myślę, że o to chodziło ks. Januszowi, o „ład serca”, który chciałby zapewnić wierzącym i obojętnym.

            W tomie „Kamienne ścieżki” znajdują się wiersze z różnych okresów twórczości poety, który wybór podporządkował idei, a którą nazwałbym „pochwała kultury ludzkiej w Bogu”. Po raz pierwszy poezje ks. Kobierskiego ukazały się równolegle po polsku i po angielsku.

Andrzej Datko

  Druk recenzji w tygodniku „Niedziela” 2015 r.