Recenzja - ks. Jan Twardowski
O wierszach
ks. Janusza A. Kobierskiego MIC
Ks. Janusz Adam Kobierski MIC wydał tom swoich wierszy (Zza siódmej skóry, Poznań 1978) jeszcze przed wstąpieniem do Zgromadzenia Księży Marianów. Ten tom zdobył sobie od razu uznanie. Pisano o nim w "Twórczości", "Literaturze" i innych pismach. Polecała go znana poetka Anna Kamieńska.
Kolejne wydawane wiersze znajdowały wdzięcznych czytelników.
Ks. Janusz A. Kobierski MIC jest poetą pokornym - nie narzuca samego siebie, swojej mądrości, nie ma ambicji brania udziału w sporach artystycznych, nie hołduje powierzchownej modzie. Czerpie z czystych źródeł inspiracji chrześcijańskich. Stara się o prostotę i zwięzłość - to, co najważniejsze w poezji.
W "Suplikacjach" pisze:
Boże zabierz ode mnie
słowa niepotrzebne
uczynki próżne
gesty tak bezradne
że rażą śmiesznością
Precz odsuń to wszystko
co staje między nami
głuszy mroczy oddala
Niech świeci w nas już zawsze
Twoja gwiazda Panie
Gdy spadnie
blaskiem jednym
w ziemi pozostanie
(Z tomu "Dar", s. 109)
W świecie dzisiejszym niespokojnym, w świecie podważanych wartości ks. Janusz A. Kobierski MIC jest autorem porządkującym, przywraca ład.
Nie chciałbym narzucać swojego sądu.
Uważam, że krytyk to po prostu uważny czytelnik, który zachęca do uważnego czytania dobrych wierszy.
Chrystus uczy, że trzeba szukać także poza Kościołem, poza światem wierzących - myślę, że wiersze ks. Janusza Adama Kobierskiego MIC torują sobie drogę do różnych środowisk.
Ks. Jan Twardowski
w: Wstęp do książki ks. Janusza A. Kobierskiego "Wyrok dożywotni. Wybór wierszy", Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1993, ss. 5-6.
