Ten kraj


Na mapie świata maleńki
jak ziarnko gorczycy,

które wyrosnąć może
w wielkie drzewo.

A ptaki powietrzne odpoczywać będą
na jego gałęziach.

I przyjdą do tego miejsca
ludy i narody,
by pić ze źródła życia
i sycić się światłem.

Tak wiele go tutaj.
Więcej, niż gdzie indziej.

A ludzie chodzą jakby
w aureolach blasku.

I depczą codziennie miejsca
najświętsze na ziemi.

Zacierają ślady,
które Bóg zostawił.

My je odnajdujemy
w mozole pielgrzymki.

I odciskamy w duszy
na wieki wieków.
Amen.

Izrael, X 2010

Image

Poezja księdza Janusza Adama Kobierskiego, choć od początku jest jednorodna, nazywana bywa przez krytyków różnymi określeniami. Piszą o niej jako o poezji religijnej, kapłańskiej, antycznej, kulturowej, biblijnej... jest przecież autorem tomiku z licznymi wierszami z Ziemi Świętej. Ta współczesna poezja księdza poety jest na tyle uniwersalna, że trafia do Czytelników o różnych gustach literackich.