Ziemio
Narodu Wybranego,
tęskniącego do Boga
jak łania do źródła.
Ziemio pisana
życiem Bożego Syna.
Ziemio Miłości
odwiecznej i na wieki.
Ziemio zdrady
i wszelkiej ludzkiej złości.
Ziemio ludzkiego,
biednego serca.
Ziemio Boskiego wyboru.
Ziemio zmiłowania.
Ziemio
gorejąca Słowem Boga.
Ziemio, ziemio.
Poezja księdza Janusza Adama Kobierskiego, choć od początku jest jednorodna, nazywana bywa przez krytyków różnymi określeniami. Piszą o niej jako o poezji religijnej, kapłańskiej, antycznej, kulturowej, biblijnej... jest przecież autorem tomiku z licznymi wierszami z Ziemi Świętej. Ta współczesna poezja księdza poety jest na tyle uniwersalna, że trafia do Czytelników o różnych gustach literackich.