W pobliżu stała
srodze cierpiała
z widoku Syna
konania
Cicho płakała
nic nie widziała
prócz tego Ciała
na krzyżu
Ono skrwawione
bólem zemdlone
na drzewie kaźni
wisiało
Wieczna Ofiara
ludzkości dana
w ciemnościach dziejów
ta zbrodnia
Matka z żałości
z wielkiej miłości
na półnieżywa
pochodnia
Poezja księdza Janusza Adama Kobierskiego, choć od początku jest jednorodna, nazywana bywa przez krytyków różnymi określeniami. Piszą o niej jako o poezji religijnej, kapłańskiej, antycznej, kulturowej, biblijnej... jest przecież autorem tomiku z licznymi wierszami z Ziemi Świętej. Ta współczesna poezja księdza poety jest na tyle uniwersalna, że trafia do Czytelników o różnych gustach literackich.