To miasto


To miasto żal zostawić,
trudno pożegnać,
nie da się zapomnieć.

Są miasta
być może bardziej okazałe,
ale czy bardziej wzniosłe
świętą sławą Boga.

Które z miast
może się równać
z jego burzliwą historią?

Ileż w nim złóż
przez tysiąclecia narosło -
ziemi, zgliszcz,
losów ludzkich?

Ziemia tu
gęsta jak w tyglu.

Zmieszana z krwią
narodu wybranego
i świętych,
i pogan.

Jak Troja
nakryta warstwami czasu.

Przekładaniec historii.

Może dlatego
to miasto
jak niebieskie Jeruzalem,
przyciąga
niby magnes
swą tajemną mocą,

a nade wszystko
odblaskiem Tego,
Który pozostawił tutaj
Swój pusty
grób.


26 II 2001


Image

Poezja księdza Janusza Adama Kobierskiego, choć od początku jest jednorodna, nazywana bywa przez krytyków różnymi określeniami. Piszą o niej jako o poezji religijnej, kapłańskiej, antycznej, kulturowej, biblijnej... jest przecież autorem tomiku z licznymi wierszami z Ziemi Świętej. Ta współczesna poezja księdza poety jest na tyle uniwersalna, że trafia do Czytelników o różnych gustach literackich.